Stany zaawansowania robót na budynkach są nazywane w różny sposób: stan surowy „otwarty", stan surowy „zamknięty", budynek "pod klucz". Są to nazwy, którymi operują wykonawcy lub inwestorzy. Dla każdego nazwa oznacza zupełnie różny stan zaawansowania robót.

Budowę zwykle dzieli się na następujące etapy:

- przygotowanie działki;
- stan „zerowy" budynku, czyli wykonanie wykopów pod budynkiem, zalewanie ław fundamentowych (lub wykonanie innego rodzaju fundamentów), murowanie ścian piwnic oraz stropów nad piwnicami;
- stan surowy „otwarty", czyli prace konstrukcyjno - montażowe części nadziemnej;
- stan surowy „zamknięty" - to roboty wykończeniowe oraz zagospodarowanie terenu wokół budynku;
- stan „pod klucz" - to roboty wykończeniowe także wewnątrz budynku.

Dwie trzecie na koniec

Każdy etap zawiera w sobie określone prace, które trzeba zakończyć przed rozpoczęciem następnego. W różnych technologiach poszczególne etapy wyglądają inaczej ale idea pozostaje zawsze ta sama.

Przyjmuje się, że stan surowy to jedna trzecia całości robót, tak pod względem zakresu prac, jak i finansowym, natomiast prace wykończeniowe stanowią około dwie trzecie nakładów. Do robót wykończeniowych zalicza się montaż wszelkich instalacji, w tym: elektrycznej, wodno - kanalizacyjnej i grzewczej, ponadto roboty tynkarskie, posadzkarskie, stolarskie i malarskie. Roboty wykończeniowe wewnętrzne można prowadzić bez względu na warunki atmosferyczne, dlatego większość firm budowlanych tak ustanawia harmonogramy robót, by do jesieni zakończyć stany surowe zamknięte budynków, a w zimie kontynuować prace wykończeniowe pod dachem.

Stan surowy „zamknięty" zawiera:

- prace ziemne - wykopy i wylewanie fundamentów;
- murowanie ścian nośnych (zewnętrznych i wewnętrznych), ścian działowych;
- wykonanie stropów, kominów;
- wykonanie tarasów, schodów zewnętrznych;
- wykonanie więźby dachowej, pokrycia dachowego;
- wstawienie stolarki okiennej i drzwi zewnętrznych;
- nadzór kierownika budowy.